Olga Mój pierwszy samodzielny wyjazd? Nie Barcelona, nie Paryż, tylko Londyn. Miałam w głowie miks kadrów z filmów, czerwone autobusy, mgłę nad Tamizą i zero pojęcia, jak się ogarnia wielkie miasto w praktyce.
Dziesięć lat później wróciłam do Londynu, tym razem na dwa dni. Nadal chciałam zobaczyć dużo, ale już wiedziałam, że w Tate Modern spędzę więcej czasu niż na Oxford Street. Chciałam też wrócić do Camden.
Na ten wyjazd wybrałam znane zabytki, muzea i kilka miejsc, do których chciałam wrócić. Jeśli też masz na Londyn 2 dni, poniżej znajdziesz moją trasę rozpisaną dzień po dniu. Opisuję, co zobaczyć po drodze i gdzie warto zatrzymać się na dłużej.
Table of Contents
Jak poruszać się po Londynie?
Po mieście poruszałam się głównie metrem, korzystając z London Day Travelcard. W 2026 roku bilet jednodniowy dla dorosłych kosztuje £16,60 na strefy 1–4 lub £23,60 na strefy 1–6. W weekendy bilet na strefy 1–6 kosztuje £16,60 (ceny z 2026).
Więcej informacji o transporcie miejskim w Londynie znajdziesz na stronie tfl.gov.uk.
Jak zaplanować zwiedzanie Londynu w 2 dni? Tak wyglądała moja trasa.
Dzień 1 – nad Tamizą i wieczór w Chinatown
Pierwszy dzień zaczęłam nad Tamizą, od twierdzy i pobliskich mostów. Dalej trasa prowadziła do Tate Modern i katedry św. Pawła, a później w okolice Westminsteru. Po drodze było sporo chodzenia, oglądania budynków i zatrzymywania się na zdjęcia.
Najwięcej czasu chciałam zostawić sobie na muzeum. Przy takim planie trzeba zdecydować, gdzie wejść do środka, a co obejrzeć tylko z zewnątrz. Nie zakładaj więc, że zdążysz dokładnie zwiedzić każde z opisanych miejsc. Ja wybrałam kilka przystanków na dłużej, a dzień zakończyłam w Chinatown.
Tower of London i Tower Bridge
Tower of London to prawie tysiącletni kompleks, który pełnił funkcję królewskiej rezydencji, warowni i więzienia. Była tu nawet królewska menażeria z egzotycznymi zwierzętami. Dziś z twierdzą kojarzą się przede wszystkim kruki. Według legendy, jeśli ją opuszczą, upadnie ona, a razem z nią brytyjska monarchia.
Kilka minut spaceru dalej znajduje się Tower Bridge. W jego wieżach mieści się wystawa o historii mostu, a częścią zwiedzania jest także dawna maszynownia. Są też górne kładki ze szklaną podłogą — oprócz panoramy Londynu można zobaczyć Tamizę i ruch uliczny bezpośrednio pod nogami.
Z mostu widać również London Bridge, otwarty w 1973 roku. Jego poprzednik miał mniej typowy los: w latach 60. XX wieku został sprzedany do USA i przeniesiony do Lake Havasu City w Arizonie, gdzie stoi do dziś.
Po Tower i mostach możesz przejść wzdłuż Tamizy w stronę Tate Modern i katedry św. Pawła. To fajna trasa nad wodą, z ładnymi widokami po drodze.
Tate Modern — tu mogłabym spędzić cały dzień
Mam słabość do sztuki współczesnej, więc na Tate Modern chciałam zostawić sobie więcej czasu. Lubię oglądać prace we własnym tempie, zatrzymać się przy tych, które mnie zainteresują, a potem wrócić do nich jeszcze raz. Przy planie na dwa dni musiałam jednak pilnować, żeby na muzeum nie skończyło się całe zwiedzanie.
Po obejrzeniu wystaw można usiąść na kawę albo wyjść przed budynek i odpocząć nad rzeką. Byłam we wrześniu, więc pogoda pozwalała jeszcze posiedzieć na zewnątrz. Przed muzeum były też stoiska z jedzeniem, w tym z pizzą.
Wstęp do stałej kolekcji jest bezpłatny, a na część wystaw czasowych trzeba kupić osobny bilet. Do Tate jeszcze wrócę — tym razem z większą ilością czasu na oglądanie wystaw.
Millennium Bridge i katedra św. Pawła
Katedra św. Pawła
Oglądał*ś Mary Poppins? Nie? A Thor: Mroczny Świat? Może chociaż Harry Potter i Więzień Azkabanu? 🙂
Te trzy filmy łączy londyńska katedra św. Pawła — pojawia się w nich sam budynek lub jego wnętrza. Po wizycie w Tate Modern można przejść przez Millennium Bridge i przyjrzeć się jej z bliska.
Na kopule znajduje się Golden Gallery, z której widać panoramę Londynu. Żeby tam dotrzeć, trzeba pokonać 528 schodów. Warto zostawić sobie na to trochę sił, szczególnie jeśli od rana zwiedzasz pieszo.
Katedra przetrwała bombardowania podczas II wojny światowej, choć również została uszkodzona. Przed pożarami chronili ją ochotnicy, którzy wypatrywali bomb zapalających i gasili ogień. Zdjęcie jej kopuły ponad dymem z płonących budynków stało się symbolem wytrwałości Londynu.
Z okolic katedry św. Pawła możesz podjechać metrem w stronę Westminsteru – czas na londyńskie klasyki!
Big Ben: to wcale nie jest nazwa wieży
Wieża jest, zegar jest, ale Big Ben to tak naprawdę nazwa dzwonu. Sama wieża od 2012 roku nosi nazwę Elizabeth Tower, nadaną na cześć Elżbiety II z okazji sześćdziesięciolecia jej panowania.
To jeden z tych budynków, które kojarzyłam na długo przed pierwszym przyjazdem do Londynu. Właśnie takie obrazy miałam wtedy w głowie: zegar nad Tamizą, parlament i czerwone autobusy. Podczas spaceru warto spojrzeć też na cały Pałac Westminsterski — wieża jest tylko częścią ogromnego budynku ciągnącego się wzdłuż rzeki..
Opactwo Westminsterskie: podróż w czasie
Kilka minut spaceru od parlamentu znajduje się Opactwo Westminsterskie. To tutaj odbywają się koronacje brytyjskich monarchów i część królewskich ślubów. Budynek znany z telewizyjnych transmisji można więc obejrzeć również podczas zwykłego zwiedzania miasta.
W środku są m.in. Kącik Poetów, Grób Nieznanego Żołnierza i krzesło koronacyjne, związane z koronacjami od ponad siedmiuset lat. Kącik Poetów skupia groby i pomniki pisarzy — w jednym miejscu spotykają się tu historia monarchii i literatura.
Na wnętrze trzeba przeznaczyć więcej czasu niż na obejrzenie budynku z zewnątrz. Przy dwóch dniach w Londynie nie wszystko zmieści się w planie, szczególnie jeśli, tak jak ja, chcesz spędzić więcej czasu w muzeach sztuki. Warto zdecydować wcześniej, które miejsca interesują Cię najbardziej.
Na drugiej stronie Tamizy znajduje się London Eye. Stamtąd już niedaleko do Chinatown na kolację.
Londyn z filmów to jedno, ale jedzenie też ma dla mnie znaczenie. Dlatego na kolację wybrałam Chinatown. Lubię jego lampiony, dekoracje i azjatyckie sklepy, a do jedzenia najchętniej szukam czegoś tajskiego albo wietnamskiego. Ale zanim kolacja… jeszcze London Eye i widok na Londyn z góry.
London Eye: Londyn z innej perspektywy
Atrakcja powstała z okazji nadejścia nowego tysiąclecia i początkowo miało zostać w Londynie tylko przez kilka lat. Dziś trudno wyobrazić sobie ten odcinek Tamizy bez wielkiego koła naprzeciwko parlamentu.
Pełny obrót trwa około 30 minut. W tym czasie można oglądać miasto z różnych wysokości, zamiast od razu znaleźć się na szczycie punktu widokowego. Jeśli zależy Ci na zachodzie słońca, porę przejazdu trzeba dopasować do daty wyjazdu — sam wieczorny bilet nie gwarantuje takiego widoku.
Koło ma 32 kapsuły, odpowiadające 32 londyńskim dzielnicom. Ponumerowano je jednak od 1 do 33, pomijając trzynastkę. Nawet w tak dużej konstrukcji znalazło się miejsce na przesąd.
London Eye zarezerwujesz przez aplikację GetYourGuide. To wygodna opcja, jeśli chcesz sprawdzić dostępne terminy i bilety w jednym miejscu.
Pobierz aplikację i sprawdź biletyChinatown: smaki Azji w Londynie
Lubię Chinatown, nie tylko to londyńskie. Podobają mi się lampiony nad ulicami i smoki przy bramach. Chętnie zaglądam też do supermarketów z azjatyckimi produktami — zawsze znajdzie się coś, co pamiętam z podróży albo czego jeszcze nie znam.
Na kolację najchętniej wybieram jedzenie wietnamskie lub tajskie. Znajome smaki przypominają mi wcześniejsze wyjazdy, nawet kiedy za drzwiami restauracji nadal jest Londyn.
Do tego dochodzi architektura, muzyka na żywo (uliczni grajkowie + wydarzenia organizowane przez lokalną społeczność) i wszechobecne lampiony. Kawałek Azji w środku Londynu.
Nie będę ukrywać – do Chinatown idzie się jeść. Na TikToku znajdziecie mnóstwo poleceń, gdzie dorwać najlepsze mochi i bubble tea.
Dzień 2 – muzea, Pałac Buckingham i Camden
Drugi dzień zaczęłam w South Kensington, od Muzeum Historii Naturalnej i Muzeum Techniki. Znajdują się blisko siebie, więc nie trzeba tracić czasu na przejazd między nimi. Później w planie był Pałac Buckingham, a na koniec Camden. Oxford Street tym razem odpuściłam, ale opisuję ją niżej, jeśli chcesz znaleźć czas również na zakupy.
Muzeum Historii Naturalnej
Szkielety dinozaurów, skamieliny i zwierzęta z całego świata — tego spodziewam się po muzeum przyrodniczym. Tutaj kolekcja zajmuje kilka pięter, a do oglądania są również zdobienia budynku, schody i galerie.
W głównym holu pod sufitem wisi szkielet płetwala błękitnego o imieniu Hope. Ma około 25 metrów długości. Ludzie stojący pod nim dają dobre wyobrażenie o rozmiarach zwierzęcia — na zdjęciu bez tego porównania trudno ocenić jego wielkość.
Dalej są sale poświęcone m.in. dinozaurom, ssakom i minerałom. Podczas krótkiego wyjazdu wybrałabym najbardziej interesujące działy i zostawiła czas na sąsiednie Muzeum Techniki. Obejrzenie całej kolekcji wymagałoby znacznie dłuższej wizyty.
Muzeum Techniki (Science Museum)
Po dinozaurach i skamielinach pora na wynalazki. W Science Museum są maszyny, pojazdy i urządzenia, które pokazują, jak zmieniała się technika — od transportu parowego po loty kosmiczne.
Jednym z eksponatów jest Puffing Billy, najstarsza zachowana lokomotywa parowa na świecie. Można tu również zobaczyć moduł dowodzenia Apollo 10, nazwany „Charlie Brown”. To prawdziwy pojazd, który poleciał z astronautami w okolice Księżyca, a nie model przygotowany na wystawę. Misja była próbą przed lądowaniem załogi Apollo 11.
Są też stanowiska interaktywne i eksperymenty. Można coś uruchomić, sprawdzić działanie mechanizmu i zobaczyć rezultat, zamiast ograniczać się do czytania opisów.
O rezerwacji wejścia do londyńskich muzeów opowiadam też na Instagramie — w wyróżnionych relacjach „Wielka Brytania”.
Po muzeach w planie miałam jeszcze Pałac Buckingham. Oxford Street tym razem odpuściłam — podczas pierwszego pobytu spędziłam tam sporo czasu, a teraz bardziej zależało mi na wieczorze w Camden.
Pałac Buckingham
Kojarzę ten budynek przede wszystkim z balkonem, na którym rodzina królewska pojawia się podczas uroczystości, i gwardzistami w wysokich czapach. To oficjalna londyńska rezydencja monarchy, ale też miejsce pracy i państwowych przyjęć.
Przed bramą zbierają się ludzie czekający na zmianę warty. Ceremonia ma własny harmonogram, więc jeśli chcesz ją zobaczyć, sprawdź konkretną datę na stronie Household Division. W moim planie pałac pojawia się po muzeach — na zmianę warty trzeba osobno dopasować godzinę wizyty.
Do środka też można wejść. Sale reprezentacyjne są udostępniane latem, a poza sezonem odbywają się wycieczki w wybranych terminach. Dostępność i ceny znajdziesz na stronie Royal Collection Trust. Ogród pałacowy jest częścią płatnego zwiedzania; na zwykły spacer można wybrać pobliski St James’s Park.
Oxford Street
Oxford Street, Everything But The GirlWhen I was seventeen London meant Oxford Street/ It was a little world, I grew up in a little world.
Podczas pierwszego pobytu w Londynie spędziłam tu naprawdę sporo godzin. Tym razem zakupy odpuściłam — miałam mało czasu, a bardziej zależało mi na muzeach i powrocie do Camden.
Sklepy ciągną się przez ponad dwa kilometry: od znanych sieciówek po duże domy towarowe. Na chodnikach tłum, na ulicy autobusy, a za każdą kolejną witryną coś, co może skłonić do wejścia „tylko na chwilę”. Z własnego doświadczenia wiem, że tych chwil potrafi uzbierać się całkiem sporo.
Camden Town: wieczorny chillout
To moje ulubione miejsce w Londynie, więc chciałam tu wrócić i zobaczyć, co zmieniło się przez dziesięć lat. Zapamiętałam chaotyczny bazar z budkami, w których sprzedawano pamiątki i różne „inne rzeczy”. Podczas kolejnej wizyty wszystko wydawało mi się bardziej uporządkowane.
Nadal są tu sklepy z alternatywną modą, bary, kluby i stoiska z jedzeniem. Lubię oglądać te witryny i obserwować ludzi — Camden interesuje mnie bardziej niż kolejny sklep na Oxford Street. Można zostać na jedzenie, posłuchać muzyki albo po prostu pochodzić.
Zajrzyj też do Cyberdog. Ubrania, neonowe kolory, światła i muzyka elektroniczna sprawiają, że samo wejście do sklepu jest osobnym doświadczeniem. Nawet jeśli nie zamierzasz nic kupować, warto zobaczyć go od środka.
Przed wyjazdem — paszport i ETA do UK
Przed wyjazdem do Londynu warto sprawdzić, jakie dokumenty są aktualnie wymagane przy wjeździe do Wielkiej Brytanii. Zasady potrafią się zmieniać, więc najlepiej zajrzeć tuż przed podróżą na oficjalną stronę rządową.
Jak wyrobić ETA do UK?
W osobnym wpisie wyjaśniam, kto potrzebuje ETA, jak złożyć wniosek i ile to kosztuje.
Sprawdź, jak złożyć wniosek →Czy 2 dni w Londynie wystarczą?
Czy 2 dni w Londynie wystarczą?
Na poznanie części miasta — tak. W ciągu dwóch dni można zobaczyć najbardziej znane zabytki, odwiedzić wybrane muzea i spędzić wieczór w Camden lub Chinatown. Dużo zależy od tego, ile czasu chcesz poświęcić poszczególnym miejscom — w samym Tate Modern mogłabym zostać na cały dzień.
Dla mnie był to udany powrót po dziesięciu latach. Znalazłam czas na nowe miejsca i te, które pamiętałam z pierwszej podróży. Kolejny wyjazd też chętnie zaplanuję wokół kilku konkretnych punktów, zamiast próbować zmieścić cały Londyn w jednym weekendzie.
Chcesz zarezerwować wyjazd do Londynu dla większej liczby osób? Sprawdź, jak zrobić to najwygodniej – krok po kroku opisuję to w osobnym poradniku o planowaniu wyjazdów grupowych.
