Olga „Tylko pojedź tym pociągiem” — mówiła mi mama przez telefon. No to pojechałam, bo słucham się mamy. Trasa Kandy–Ella prowadzi przez plantacje herbaty, zielone wzgórza i małe miejscowości. Pociąg jedzie powoli, zatrzymuje się na niewielkich stacjach, a za oknem przez kilka godzin przewijają się pięknie zielone pola herbaty.
Ja pojechałam odwrotnie, z Elli do Kandy, i to była bardzo dobra decyzja. Pociąg był prawie pusty, więc zamiast ścisku, stania i polowania na skrawek miejsca, miałam spokojny przejazd i czas, żeby po prostu patrzeć. Dlatego obok samej trasy ważny jest też kierunek — bo potrafi mocno zmienić całe wrażenie z podróży.
Sri Lanka w 14 dni — moja trasa
Przejazd z Elli do Kandy był jednym z etapów mojego dwutygodniowego wyjazdu. Cały plan — z dżunglą, safari i pozostałymi przystankami — opisałam w osobnym przewodniku.
Zobacz całą trasę po Sri Lance →Kandy–Ella – dlaczego ta trasa jest tak popularna?
„Tylko pamiętaj, pojedź tym pociągiem!”
Mama
Ta trasa to jedna z tych, które kojarzą nawet osoby, które nigdy nie były na Sri Lance. U mnie było podobnie — to właśnie moja mama mówiła mi jeszcze przed wyjazdem, że po prostu muszę się tym pociągiem przejechać. Bo jest ładnie. Są widoki na: zielone wzgórza, plantacje herbaty, mosty i spokojny, górski krajobraz. Widoki przesuwają się powoli, czasem nawet leniwie. . To trochę ten typ trasy, dla którego ludzie układają plan podróży tak, żeby znaleźć się w po konkretnej stronie wagonu — podobnie jak przy najbardziej widowiskowych przejazdach w Szwajcarii, Portugalii czy Czarnogórze.
Ella Odyssey czy zwykły pociąg lokalny?
Zanim zajmiesz miejsce, zastanów się, czego chcesz od tej podróży. Na tej trasie jeżdżą dwa rodzaje pociągów: turystyczny Ella Odyssey i typowy lankijski pociąg. Różnica jest prosta — w komforcie, cenie i caej idei przejazdu. Ella Odyssey to nie jest po prostu „ten sam pociąg, tylko droższy”. Ma postoje pod widoki i zdjęcia, m.in. przy Horsetail Waterfall, punkcie widokowym na Sri Padę, St Clair’s Falls, Elgin Falls, Summit Level, tunelu nr 18, Kithal Ella Waterfall i Nine Arches Bridge. Do tego bufet. W zwykłym pociągu lokalnym tego nie ma — to po prostu regularne połączenie bez turystycznych przystanków i całej tej otoczki.
Co do klimy – jest tylko w 1. klasie (w obydwu pociągach). W klasie drugiej powietrze mieli wiatraczek, w klasie trzeciej trzeba się zdać na samoistny przepływ powietrza 🙂
W cenach też widać sporą różnicę. Ella Odyssey kosztuje od 2000 do 4000 LKR, czyli mniej więcej od 23,8 do 47,6 zł, a zwykły pociąg wychodzi dużo taniej — przy rezerwacji od 900 do 2500 LKR (ok. 10,7–29,8 zł), a bez rezerwacji nawet od 300 LKR, czyli około 3,6 zł.
Kandy–Ella: Czy to faktycznie najpiękniejsza trasa kolejowa świata?
O trasie Kandy–Ella mówi się tyle, że łatwo potraktować ją jak obowiązkowy punkt programu na Sri Lance. U mnie nie była „atrakcją do odhaczenia”, tylko po prostu jednym z tych przejazdów, podczas których naprawdę chce się patrzeć przez okno. Zielone wzgórza, herbata, małe stacje, wolne tempo i ten moment, kiedy można chwilę odpocząć od intensywności podróży.
Ja pojechałam odwrotnie, z Elli do Kandy, i to była bardzo dobra decyzja. Pociąg był prawie pusty, więc zamiast ścisku, stania i polowania na skrawek miejsca, miałam spokojny przejazd i czas, żeby po prostu patrzeć. Dlatego obok samej trasy ważny jest też kierunek — bo potrafi mocno zmienić całe wrażenie z podróży.
Pociąg Kandy–Ella – najważniejsze informacje:
- Czas przejazdu: Średnio od 6 do 7 godzin. (Pamiętaj, że lankijska kolej rzadko trzyma się rozkładu co do minuty!)
- Dystans: Około 160 km widowiskowej trasy przez góry.
- Cena (Ella Odyssey): Od 2000 do 4000 LKR (ok. 24–48 zł).
- Cena (Pociąg lokalny): Od 300 LKR (ok. 3,6 zł) za bilet bez rezerwacji do 2500 LKR (ok. 30 zł) za rezerwowane miejsce w 2. klasie.
„Tylko pamiętaj, pojedź tym pociągiem!”
Ta trasa to jedna z tych, które kojarzą nawet osoby, które nigdy nie były na Sri Lance. U mnie było podobnie — to właśnie moja mama mówiła mi jeszcze przed wyjazdem, że po prostu muszę się tym pociągiem przejechać. Bo jest ładnie. Są widoki na zielone wzgórza, plantacje herbaty, mosty i spokojny, górski krajobraz.
Wszystko przesuwa się powoli, czasem wręcz leniwie. To ten typ trasy, dla którego ludzie układają cały plan wyjazdu tak, żeby znaleźć się po konkretnej stronie wagonu — podobnie jak przy najbardziej widowiskowych przejazdach w Szwajcarii, Portugalii czy Czarnogórze.
Ella Odyssey czy zwykły pociąg lokalny?
Zanim zajmiesz miejsce, zastanów się, czego chcesz od tej podróży. Na tej trasie jeżdżą dwa rodzaje pociągów: turystyczny Ella Odyssey i typowy lankijski pociąg. Różnica tkwi w komforcie i samej idei przejazdu.
Ella Odyssey ma zaplanowane postoje na zdjęcia w najbardziej ikonicznych miejscach: przy wodospadach Horsetail, St Clair’s, Elgin czy Kithal Ella, a także przy słynnym Nine Arches Bridge. Do tego bufet i pełna turystyczna oprawa. W zwykłym pociągu lokalnym tego nie ma — to po prostu regularne połączenie bez przystanków „pod publikę”.
Co do klimatyzacji – jest tylko w 1. klasie (w obu pociągach). W klasie drugiej powietrze mieli wiatraczek, w trzeciej trzeba się zdać na naturalny przepływ powietrza przez otwarte okna.
Jak wygląda przejazd? (wersja lokalna)
Ten pociąg niespecjalnie trzyma się rozkładu. Przy zakupie biletu w kasie konduktor mówił, że zaraz ruszają, choć według rozpiskę miałam jeszcze kwadrans. Na trasie z Elli do Kandy, w 2. klasie, zamiast ścisku i stresu czekał prawie pusty wagon, miejsce przy oknie i święty spokój.
Przy takich widokach naprawdę nie trzeba wiele więcej. Nie widziałam sensu, żeby dopłacać do wersji turystycznej. Zwykły lokalny pociąg dawał dokładnie to, co w tej trasie najlepsze: mniej marketingowej otoczki, więcej normalnej podróży. Do tego prosty posiłek w papierowym pudełku, jedzony plastikowymi sztućcami (opcja wege oczywiście była dostępna) i handel obwoźny, który wjeżdża do wagonów na każdej większej stacji
Sri Lanka — przed wyjazdem 🌴
O ETA, pieniądzach, karcie SIM i transporcie piszę w osobnym tekście. Znajdziesz tam też moje doświadczenia z podróży solo po Sri Lance.
Poczytaj dalej: informacje praktyczne →Pod prąd znaczy lepiej
Jechałam zwykłym pociągiem, w drugiej klasie, i nie widziałam potrzeby dopłacania do Ella Odyssey. Wagon był prawie pusty, miałam miejsce przy oknie i przez kilka godzin oglądałam plantacje herbaty. Ten przejazd akurat dobrze wspominam — co nie o każdym etapie podróży po Sri Lance mogę powiedzieć.
